Γιατί ένα τέτοιο συμπόσιο;

Σε μια μικρή χώρα 10.000.000 κατοίκων ο θάνατος καταργήθηκε, φέρνοντας σε απόγνωση, μετά την αρχική ευφορία, ασφαλιστικές εταιρείες, εργολάβους κηδειών, οίκους ευγηρίας, νοσοκομεία, εκκλησία, κυβέρνηση, οικογένειες. Η μαφία θα αναλάβει να δώσει λύσεις, αλλά ο θάνατος θα αντεπιτεθεί με τη μορφή μιας μυστηριώδους και … Το πιο πρόσφατο και εξαιρετικά ανθρώπινο μυθιστόρημα του νομπελίστα Ζοζέ Σαραμάγκου (Περί θανάτου)

Η δυτική κοινωνία διέρχεται την κατά Φιλίπ Αριές "εποχή του απαγορευμένου θανάτου" (Δοκίμια για το θάνατο στη Δύση). Συζητήσεις επί συζητήσεων αναζητούν διέξοδο στα αδιέξοδα. Και στη χώρα μας:

Το θέμα είναι καυτό. Στη σχέση γιατρού-αρρώστου πιο καυτό από παντού. Πότε, άραγε, ΠΡEΠΕΙ να πεθαίνουμε;

Άνθρωποι κάθε ειδικότητας και κάθε σχέσης με την υγεία, την αρρώστια και το θάνατο, αρκεί "να έχουν κάτι να πουν" και κυρίως "κάτι να ακούσουν", θα συγκεντρωθούν στο Συνεδριακό Κέντρο του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, για 3 ημέρες (28-30 Απριλίου 2017), για να θέσουν "τον δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων": Πότε Πρέπει να Πεθαίνουμε; (πρωτίστως πότε πρέπει να πεθάνουν αυτοί οι ίδιοι· και πώς θα το διασφαλίσουν) Καμία απάντηση δεν αποκλείεται εφόσον είναι τεκμηριωμένη (ακόμα και το "ποτέ" και το "πριν καν γεννηθούμε").

Το Συμπόσιο είναι το πρώτο. Είναι πιθανό να δώσει απαντήσεις. Είναι πιθανότερο να μπορέσει να ανοίξει ερωτήματα. Που ένα δεύτερο Συμπόσιο και ένα τρίτο, ίσως κάθε φορά και σε διαφορετική πόλη, ίσως κάθε φορά και με διαφορετική οργανωτική και διαφορετικό συντονιστή, θα τα απαντήσει.